Spojrzałam w górę. Zdziwiona stwierdziłam obecność innej wilczycy.
-Hę? Kim jesteś?
-Kiche, a ty?
-Nikita. Wędrowałam ostatnio tędy. No i się odrobinkę zdrzemnęłam.
-Należysz do Światła?- Zapytała.
-Kiedyś. Uciekłam. Teraz chce założyć własną watahę. Natrafiłam tutaj na sprzyjające tereny, więc jeśli będzie taka możliwość to zamieszkam w pobliżu.
-W pobliżu jest niezamieszkane miejsce.- Wskazała na lewo.
-Wiem, już tam byłam. Wspaniałe tereny. Jesteś Alfą?- Zapytałam na koniec.
-Tak, watahy Ziemi, jest ze mną Yumi.
-Mogłabym się z tobą przejść, do ciebie?
Wadera zawahała się chwilę.
-Możesz.
Wstała nie czekając na mnie, szybko ruszyłam za nią.
Po niezbyt długiej wędrówce, stanęłam przed jaskinią należącą do wilczycy.
-Yumi!- Zawołała.
Po krótkiej chwili z jaskini wyskoczyła około roczna wilczyca. Zainteresowana podeszła do mnie.
-Jak się nazywasz?
-Nikita.
Rozmawiała dosyć długo o różnych sprawach ze mną i Kiche. Dowiedziałam się o innych watahach i wilkach. W końcu zaproponowałam:
-A może zrobimy spotkanie, na tej łące? Chciałabym poznać resztę obecnych wilków.
-Zorganizowanie tego może chwile zająć, chyba że umiesz wykrywać inne.
-Umiem czytać i rozmawiać w myślach oraz wykrywać inne wilki. Jeśli zechce mogę się odciąć. Na razie z nikim nie rozmawiałam bo wzięliby mnie za intruza.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz